Hoe helpt jouw restafval bij de recycling van aluminium?

Hoe helpt jouw restafval bij de recycling van aluminium?

Nieuw blog van Rina van Heck

Dinsdag 3 oktober 2017 — Ericus Gerhardus Verkade (ja inderdaad, die van de koekjes)  introduceerde in 1898 het theelichtje in Nederland. Het belangrijkste kenmerk: de brandstof wordt als je de kaars aansteekt volledig vloeibaar. Daarom zit de was in een onbrandbaar kuipje en zit het lont vast aan een metalen voet. Vroeger maakten ze die kuipjes van glas, tegenwoordig van aluminium. Kan zo’n kuipje gerecycled worden? Kan zo’n kuipje een nieuw leven beginnen als aluminium raam of deur?

Rina van Heck blogt. Gewoon, recht voor z'n raap en lekker leesbaar. Waarover? Over het gebruik van aluminium in de woningbouw: wat je daar mee kunt doen, én wat niet.

Terug naar de theelichtjes. Je denkt wellicht: Verkade? Die bakken toch sprits, frou frou en knappertjes? Klopt. Omdat de theelichtjes in het begin niet erg succesvol waren, begon Ericus ook een fabriek in beschuit en koekjes. 

Iedereen gebruikt tegenwoordig theelichtjes. Je koopt er 100 voor € 2,29 bij IKEA. Je krijgt daarvoor 400 uur licht én 100 aluminium kuipjes. Die gooi je weg zodra ze leeggebrand zijn. De meeste gemeentes halen aluminium afval niet gescheiden van de rest van het vuilnis op. Dus doe je de lege kuipjes bij het restafval. Wat gebeurt er daarna mee?

Lees hier het volledige blog.

 

‘’In opruimen ben ik niet zo goed en in spullen weggooien al helemaal niet. Mijn vader had dat ook. Hij verzamelde drie schuren en twee zolders vol rommel en bewaarde alles. Je wist immers nooit of zo’n telefoon met draaischijf of kapotte bloempot nog een keer van pas kwam.’’